Platforma internetowa jest szczególnym rodzajem usługi hostingu. Nie tylko przechowuje informacje przekazane przez odbiorców usługi na ich żądanie, ale również – na ich żądanie – rozpowszechnia te informacje publicznie.

Do platform internetowych mogą należeć – w zależności od sposobu działania konkretnej usługi – m.in. serwisy społecznościowe, platformy umożliwiające użytkownikom publiczne udostępnianie treści oraz internetowe platformy handlowe.

O kwalifikacji konkretnej usługi decyduje jej rzeczywisty sposób działania i funkcje, jakie udostępnia odbiorcom, a nie jej nazwa.

 

Kiedy usługa hostingu jest platformą internetową?

Aby usługa mogła zostać uznana za platformę internetową, musi:

  • być usługą hostingu, czyli przechowywać informacje przekazane przez odbiorcę usługi na jego żądanie, oraz
  • na żądanie odbiorcy, który przekazał te informacje, rozpowszechniać je publicznie.

Nie każda usługa hostingu jest więc platformą internetową. Kluczowe znaczenie ma to, czy informacje przechowywane na żądanie odbiorcy są również – na jego żądanie – udostępniane publicznie.

 

Co oznacza publiczne rozpowszechnianie informacji?

Publiczne rozpowszechnianie oznacza udostępnianie informacji – na żądanie odbiorcy usługi, który je przekazał – potencjalnie nieograniczonej liczbie osób trzecich. Nie jest konieczne, aby z konkretną informacją rzeczywiście zapoznała się duża liczba osób. Istotne jest to, że informacja jest dostępna dla potencjalnie nieograniczonego kręgu odbiorców.

Jeżeli dostęp do informacji wymaga rejestracji lub dołączenia do określonej grupy, informacja może nadal być rozpowszechniana publicznie, jeżeli osoby zainteresowane dostępem są rejestrowane lub przyjmowane automatycznie, bez indywidualnej decyzji o przyznaniu dostępu.

Inaczej jest w przypadku usług służących komunikacji między ograniczoną liczbą osób określonych przez nadawcę. Poczta elektroniczna lub prywatne wiadomości nie są z tego względu platformami internetowymi.

Jeżeli jednak usługa umożliwia również udostępnianie informacji potencjalnie nieograniczonej liczbie osób – np. za pośrednictwem publicznych grup lub otwartych kanałów – taka funkcjonalność może wymagać odrębnej oceny.

 

Nie każda usługa hostingu rozpowszechniająca informacje publicznie jest platformą internetową

DSA przewiduje wyjątek dla sytuacji, w których publiczne rozpowszechnianie informacji jest jedynie nieznaczną i wyłącznie poboczną cechą innej usługi albo nieznaczną funkcjonalnością usługi głównej.

Wyjątek może mieć zastosowanie, jeżeli:

  • funkcji tej z obiektywnych i technicznych względów nie można wykorzystywać bez tej innej lub głównej usługi oraz
  • jej włączenie do usługi nie służy obejściu przepisów DSA dotyczących platform internetowych.

Oznacza to, że samo występowanie funkcji umożliwiającej publiczne udostępnianie informacji nie przesądza jeszcze o uznaniu całej usługi za platformę internetową. Znaczenie ma rola tej funkcji w ramach całej usługi oraz jej związek z podstawowym celem usługi.

Przykładem wskazanym w DSA jest sekcja komentarzy w gazecie internetowej. Może ona mieć charakter poboczny wobec głównej usługi polegającej na publikowaniu treści objętych odpowiedzialnością redakcyjną wydawcy.

Inaczej należy oceniać np. przechowywanie i publiczne udostępnianie komentarzy w serwisie społecznościowym, jeżeli nie stanowi ono jedynie nieznacznej funkcji oferowanej usługi.

 

Usługi chmurowe i hosting stron internetowych

Usługi przetwarzania w chmurze oraz hostingu stron internetowych nie stają się platformami internetowymi tylko dlatego, że zapewniają infrastrukturę techniczną wykorzystywaną przez aplikację, stronę internetową lub platformę.

Jeżeli dostawca zapewnia jedynie infrastrukturę służącą przechowywaniu lub przetwarzaniu informacji, które następnie są udostępniane publicznie przez korzystającą z tej infrastruktury aplikację, stronę internetową lub platformę, nie oznacza to samo w sobie, że dostawca infrastruktury rozpowszechnia te informacje publicznie.

Platformy umożliwiające konsumentom zawieranie umów z przedsiębiorcami

Szczególną kategorię stanowią platformy internetowe umożliwiające konsumentom zawieranie z przedsiębiorcami umów na odległość. DSA przewiduje dla nich dodatkowe obowiązki dotyczące w szczególności:

  • identyfikowalności przedsiębiorców korzystających z platformy,
  • projektowania i organizacji interfejsu internetowego w sposób umożliwiający przedsiębiorcom wypełnianie określonych obowiązków informacyjnych,
  • informowania konsumentów, jeżeli platforma poweźmie wiadomość, że za jej pośrednictwem przedsiębiorca oferował nielegalny produkt lub usługę.

→  Sprawdź obowiązki platform umożliwiających konsumentom zawieranie umów z przedsiębiorcami

 

Jakie obowiązki mają dostawcy platform internetowych?

Platforma internetowa jest jednocześnie usługą hostingu. Dlatego jej dostawca podlega:

  • obowiązkom dotyczącym wszystkich dostawców usług pośrednich,
  • dodatkowym obowiązkom dotyczącym dostawców usług hostingu,
  • a także obowiązkom przewidzianym przez DSA dla dostawców platform internetowych.

Do tej ostatniej grupy należą m.in. obowiązki dotyczące wewnętrznego systemu rozpatrywania skarg, pozasądowego rozstrzygania sporów, zawieszenia świadczenia usług w określonych przypadkach, przejrzystości reklam oraz systemów rekomendacji.

 

Dostawcy platform internetowych mają również obowiązek publikowania – co najmniej raz na sześć miesięcy – informacji o średniej liczbie aktywnych miesięcznie odbiorców każdej platformy w Unii, obliczonej jako średnia z poprzednich sześciu miesięcy.

DSA przewiduje szczególne wyłączenie dotyczące mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw. Nie oznacza ono jednak wyłączenia takich dostawców z DSA. Dotyczy przede wszystkim dodatkowych obowiązków przewidzianych dla platform internetowych w sekcji 3 rozdziału III DSA, z wyjątkiem obowiązku określonego w art. 24 ust. 3.

Jeżeli platforma zostanie wskazana przez Komisję Europejską jako bardzo duża platforma internetowa (VLOP), podlega ponadto szczególnym obowiązkom przewidzianym dla VLOP i VLOSE.

→ Sprawdź obowiązki dostawcy platformy internetowej